Monitoring wizyjny a dane osobowe

Monitoring wizyjny  a dane osobowe

Problem z monitoringiem wynika z najnowszego orzecznictwa. Systemy monitoringu wizyjnego stosowane  są prawie w każdym zakładzie pracy, szkole czy sklepie i mogą zostać uznane za przetwarzanie danych osobowych.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) nie reguluje w sposób szczególny problemu monitoringu stosowanego zarówno w przestrzeni publicznej otwartej jak i  zamkniętej.

Ustawy o monitoringu wizyjnym w Polsce wciąż nie mamy. Własnych uregulowań doczekały się m.in. Niemcy, Włochy, Belgia i Hiszpania. Na przykład w Belgii,  zgodnie z ustawą z dnia 21 marca 2007 r., podmiot zamierzający wprowadzić monitoring  musi uzyskać pozytywną opinię rady gminy, w której znajduje się monitorowane miejsce. Ma również obowiązek rejestracji systemu w Komisji Ochrony Życia Prywatnego.

Obecnie przepisy normujące stosowanie monitoringu wizyjnego  są rozrzucone po różnych aktach prawnych:

  • Ustawa o bezpieczeństwie imprez masowych
  • Kodeks postępowania karnego
  • Kodeksu karnego wykonawczego
  • Ustawa o Policji

Podczas wykonywania audytów spotkaliśmy się z sytuacjami,  w których organ prowadzący zażądał nagrań monitoringu od podległej instytucji.  Oczywiście nagrań nie udostępniono. Wykazano, że to dane osobowe. Czy słusznie? Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z 9 lipca 2014 r. (sygn. akt II SA/Wa 2393/13) uznał, że dochodzi do przetwarzania danych w związku z zainstalowanymi kamerami, które rejestrują ludzi.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wskazuje, że  z danymi osobowymi mamy do czynienia wówczas, gdy obraz z kamer zawiera wizerunki osób i jest utrwalony w systemie monitoringu na elektronicznym nośniku. GIODO zaleca dużą ostrożność w przypadku udostępniania nagrań z monitoringu.

W ramach dobrych praktyk proponujemy aby w firmie pojawił się “Regulamin monitoringu wizyjnego”. Tu należy określić:

  • cel monitoringu (ochrona, bezpieczeństwo)
  • zakres monitoringu – gdzie rozmieszczone są kamery
  • zabezpieczenie techniczne oraz organizacyjne monitoringu
    • gdzie kamery nie są rozmieszczane (WC, szatnie itp.)
    • kto nadzoruje monitoring, gdzie jest podgląd,
    • w jaki sposób zabezpieczony jest monitor, aby nie wskazywać  miejsc niestrzeżonych,
    • kto jest upoważniony do wglądu w zapis monitoringu,
    • w jaki sposób przechowuje się nagrania,
    • kiedy nagrania są niszczone i w jaki sposób,
    • komu  i na jakiej podstawie można udostępnić nagranie,
    • sposób zapisów zdarzeń (naprawy, sytuacje zarejestrowanych ważnych zdarzeń),
    • oznaczenie monitoringu w obiekcie.

Za stosowaniem monitoringu wizyjnego w zakładzie pracy powinien stać usprawiedliwiony cel.  Zainstalowanie kamer, jako środka kontroli pracowników, musi być proporcjonalny do celu, któremu ma służyć.  Kodeks Pracy wprowadził  obowiązek pracodawcy do poszanowania godności i innych dóbr osobistych pracownika.

Zainstalowanie monitoringu wizyjnego w zakładzie pracy nie wymaga uzyskania od pracowników zgody na sprawowanie kontroli w takiej formie. Należy pamiętać, aby pracownicy firmy zostali poinformowani w dostępny sposób, że w firmie jest monitoring. Można to zrobić na formie  oświadczenia przechowywanego w teczce akt osobowych.